Valentine‘s Day 2022: ಅಮಾರೈಟ್; ಕಂಪ್ಲೇಟ್ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ತಯಾರಾಗಿಯೇ ಈ ಕಾಂಪ್ಲಿಕೇಟೆಡ್ ಕತೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ | Amaright Column by Kannada Poet Writer Bhavya Naveen on Valentines Day special


Valentine‘s Day 2022: ಅಮಾರೈಟ್; ಕಂಪ್ಲೇಟ್ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ತಯಾರಾಗಿಯೇ ಈ ಕಾಂಪ್ಲಿಕೇಟೆಡ್ ಕತೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ

ಫೋಟೋ : ಡಾ. ನಿಸರ್ಗ, ಹೈದರಾಬಾದ್

ಅಮಾರೈಟ್ | Amaright : ಹಾಗಂತ ಉನ್ಮಾದದ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಅಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಾಗುತ್ತದಾ? ಆದರೆ ಉನ್ಮಾದ ಅನ್ನುವುದು ಸನ್ನಿವೇಶದ ಸ್ಥಿತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಅನ್ನುವುದು ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಮನಸ್ಥಿತಿಯೇ ತಾನೇ ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗುವುದು. ಭಾವನೆ-ಕಾಮನೆಗಳ ಆಚೀಚೆಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಆಗಾಗ ಬದ್ನಾಮ್ ಆಗಿ ಅಲೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಮರ್ಯಾದಸ್ಥರಂತೆ ನಿಂತುಬಿಡುವವರ ಕಣ್ಣೊಳಗೂ ಹೂವನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುವ, ಮಳೆಬಂದಾಗ ಮಗುವಾಗುವ, ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮರುಗುವ, ಆಗಾಗ ಕಣ್ಣೀರಾಗುವ ಮನಸ್ಸಂತೂ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದಲ್ಲ. ಆ ಎಲ್ಲದರ ಪರಿಭಾಷೆಯನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿ ಅಂತಲೇ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಂತ ಕೂತು ವಿವರಿಸುವುದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿ? ಒಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನು ಮತ್ತು ಅವಳು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಇರುವಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಹೌದು. ಆದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲೊಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕತೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದೇ ಇದೆ.

ಭವ್ಯಾ ನವೀನ, ಕವಿ, ಲೇಖಕಿ, (Bhavya Naveen)

*

(ಬಿಲ್ಲೆ – 3)

ಇನ್ನೂ ಆರದ ಮಾಗಿಕಾಲ, ಆಗಲೇ ಒಳಗೊಳಗೆ ಧಗೆ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಈಗೀಗ ಗ್ರೀಷ್ಮ, ವಸಂತ, ಚೈತ್ರ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಬೆರೆತುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ, ಯಾರ್ಯಾರು ಅಂತ ಗುರುತೇ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರೊಳಗೊಬ್ಬರು ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ, ನಾವು ಹುಡುಕಿದರೆ ಕಾಣುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಯಾರ ಹಂಗಿಲ್ಲದ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲಮಾನಗಳು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳುತ್ತಿರುವ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ನಾವು ಮಳೆಯನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಂಡು – ಬಿಸಿಲು ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೂವು ಅರಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ದಾರಿ ತುಂಬಾ ಹಾದುಹೋಗುವ ಅಪರಿಚಿತ ಸಪ್ಪಳಗಳನ್ನೂ ಕರೆದು ಮಾತಾಡಿಸಿ, ಕೂತು ಹರಟೆಯಾಗಿ, ತಿರುವಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಬರುತ್ತೇವೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತೇವೆ. ಆದರೂ ನಾವಿದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ‘ಪ್ರೀತಿ’ ಎನ್ನುವ ಮಾಯೆಯ ಮಾಯೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ‘ಪ್ರೀತಿ ಎನ್ನುವ ಮಾಯೆ’!

ಇದು ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ ಮಂಥ್ ಅನ್ನುವುದು ಒಂದು ನೆಪವೇ ಆದರೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುವುದಕ್ಕೆ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಕಾರಣಗಳು ಸಿಕ್ಕೇಸಿಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರೀತಿ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಖಾಸಗಿ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅಂತಹ ಮಾಯಕದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಪದಗಳು ತಂತಾನೇ ಕಾವ್ಯಾತ್ಮಕವಾಗುತ್ತವೆ. ಹಾಗಂತ ಅವು ಅಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹಾಗಾಗುತ್ತವೆ ಅಂದುಕೊಂಡರೆ ಅದು ಅರ್ಧಸತ್ಯ. ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗ ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಕವಿಯಾಗುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಪ್ರೀತಿ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭಕ್ಕೆ ವಿವರಿಸಿದರೆ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದು ಒಂದಾದರೆ… ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದು ಎರಡನೇ ಕಾರಣ. ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಸಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ ಅಪಚಾರವಾಗುತ್ತದೋ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೂ ಹಾಗೆಯೇ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೆಲವೊಂದು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಗದ್ಯವೂ ಪದ್ಯದ ಸೋಗು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆಯಾದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಾರ್ತಿ ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಬಿಡದಂತೆ ಏನೋ ಒಂದು ಸಂಗತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ ಅಂತಲೇ ಅರ್ಥ. ಹಾಗಂದುಕೊಂಡಿರುವುದು ಶುದ್ಧ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ನಾನದನ್ನು ಬೇರೆಯವರ ಮೇಲೆ ಹೇರುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ನಾನು ಬರೆಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯಷ್ಟು ಕಾಂಪ್ಲಿಕೇಟೆಡ್ ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್ ಮತ್ತೊಂದು ಇರಲೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಇದ್ದಾಗ್ಯೂ, ಆಗೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿಯೂ ಪದ್ಯದ ನಡುವೆ ‘ಪ್ರೀತಿ’ಯನ್ನು ತಂದ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪಾಮ್ಮನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ, ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರ ಮೇಲೆ, ಸ್ನೇಹಿತರ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ದೇಶ-ಭಾಷೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಅಂತ ಬಿಡಿಸಿ ಬಿಡಿಸಿ ಬರೆಯಬೇಕಾದ ದರ್ದಿಗಿಂತ ಪ್ರೀತಿರಹಿತ ಸಂಗತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬರೆಯುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಹಿತ ಮತ್ತು ಸುಲಭ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಬಹುಶಃ, ಬಹುತೇಕರಿಗೂ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುವುದರಿಂದಲೇ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಗಿಂತ ನೋವೇ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಈಗಂತೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನೋವಿಲ್ಲದ ಕಾವ್ಯಗಳು ಗೆಲ್ಲುವುದೇ ಕಡಿಮೆ.

*

TV9 Kannada


Leave a Reply

Your email address will not be published.